เทอร์ในวันนี้จะเปงอย่างรัยบ้าง ครัยกันน้อที่ตอนนี้กำลังอยู่ข้างๆๆกายเทอร์….? สำหรับชั้นแล้ว ไม่มี เลย ไม่ มี ครัย…………
ครับ วัส ดี เพื่อนๆๆทุกคนอีกครั้งนะ ก็เป็นอีกครั้งนะ ครับที่่วันนี้ผมดั้ยมาแบ่งปันความรักในฉบับของผมให้ทุกคนได้เก็บวั้ยเะป็นบ ทเรียนอีก นะ
ผมมีเพื่อนคน1ชื่อ กรณ์ ครับ เรารู้จักกันมาตั้งแต่เกิดแล้ว ไปหนัยไปด้วยกันมีอารัยก็แบ่งกัน และ คอยแนะนำหั้ยกันและกันอยู่บ่อยๆๆ
ช่วง ม ต้น พวกเราย้ายไปเรียน ภาษาต่างประเทศที่ จ ตาก นะ ในศูนย์อพยพ แห่งหนึ่ง และ เจ้ากรณ์ นะ มัน ได้มีโอกาศรู้จักกับ สาว คน1 ซึ้งสาวน้อยคนนี้เค้าเรียนอยู่ที่ จ เลย นะ เค้า ชื่อ ภา , ภา เป็นคนที่ไม่ค่อยพูดแต่ร่าเริงครับ และไม่ค่อยชอบอารัยที่ดูดี หรือ ต้อง perfect นะ แต่ว่า ณ ตอนนั้น เค้า สอง คน ก็ยังรู้จักกันไม่มากครับ เพราะว่าเพื่อนติดต่อหั้ยอีกทีนะ กรณ์ก็เริ่มคุยกะ ภา ครับ แบบเลื่อยๆๆนะ เพราะมันก็เป็นแบบนี้อยู่แล้ว เค้าสองคนคุยกันจน ปิดภาคเรียนครับแล้วก็ต่างคนต่างกลับบ้าน พอผมและกรณ์กลับบ้านแล้วครับ ภา ก็โทมาคุยกะ กรณ์ เลื่อยๆๆ ครับ แต่ว่า ระยะทาง จากบ้านนาย กรณ์ ถึง บ้าน น้อง ภา นั้น ค่อนข้างกลัยปัย นิดๆๆๆ นะ พวกเราเลย ยังไม่ปัย เจอกัน เพราะเจ้า กรณ์ มันก็มี แฟน ของมันอยู่แล้วนะ กรณ์ กะ ภา คุยกัน จน ครบ หนึ่งปี เต็ม ครับ และแล้ว พวกเราก็ตกลงกันว่า ปิด ปีใหม่ม้งคราวนั้น พวกเราจะ ต้องเจอกันสะ ครั้ง นะ เราเลยกลับบ้านไปเล่นปีใหม่ม้ง ครับ กรณ์ กับ เพื่อน อีกคน ชื่อ Tuam เค้าสองคนก็เลยไปเที่ยวที่บ้านของ น้อง ภา ครับ พอวันที่ไปถึงน้อ ต่างคนต่างก็ต้องเขินเปงทามมาดาน้อ แต่ว่าพววกเรายังคงไม่ปัยที่บ้านของภา นะ เพราะ เรายังคง เล่นกันอยู่ที่สนามปีใหม่ม้ง พอ ตกบ่าย กรณ์ กะ ภา ก็เดินไปที่บ้านของ ภา ครับ, ตอนนั้นเอง ครับ ที่นาย กรณ์ ถึง รู้ ว่า ที่จิง แล้ว ภา เปง เด็กสาวที่น่าสงสารมากครับ เพราะ ภา นะ ต้องอยู่กับ ย่า และน้องชายอีก1คน นะ พ่อของ ภา เสียตั้งแต่ ภา ยังเด็กแล้ว ครับ ส่วนแม่ก็ออกจากบ้านไปมีครอบครัวใหม่ครับ ทำให้ ภา นั้น ต้องรับผิดชอบงานอารัยหลายๆๆอย่างด้วยกันนะ ตอนนั้นเจ้ากรณ์ ก็เริ่มที่จะเปลิ่ม ภา นิดๆๆครับ เพราะว่าชีวิตเค้าน่าสงสารมากๆเลย แต่ว่าเหตุผมที่ใหญ่กว่านั้นคือว่า ภา นะ เป็นกันเองมากครับและ ภา มีน้ำใจที่ดีมากเลย หลังจากที่เจอกันครั้งแรก แล้วนั้นเจ้ากร์มันก็บอกผมว่ามันก็อยากจะคบกะ ภา แบบจิงๆๆจังๆๆนะ แต่ว่ามันก็ยังไม่หยุดที่ ภา อีกอยู่ดี (แหมมคนเราเวลาน้อเจอคนที่ดีนะ ไม่เคย สนใจเลย) หลังจากนั้น เค้าสองคนก็ยังคุยกันต่อปัยเลื่อยๆครับ สองปีผ่านไป และ สามปี ผ่านไป จนมาถึงปีที่สี่ครับ ตอนนั้นผมกับเจ้า กรณ์ พวกเราไปเรียน ปี หนึ่ง ที่ สระบุรี ครับ ส่วน ภา ก็กำลังจะจบ ม ปลาย เค้าสองคนก็ค่อยช่วยเหลือกันมาตลอดนะครับ อีกคนก็คอยแนะนำอีกคน แต่ว่า ภา ก็มักจะจับผิดเพื่อนดั้ยว่าชอบแอบมี กิ๊ก นะ แต่ ภา ก็แค่เตือนนะ ไม่โกรธ หรือ แค้นใจเลย (ทำไมเทอร์ชั้งดีอารัยปานนี้) เวลากลับบ้าน กรณ์ ก็ ปัยหา ภา นะ แต่ไม่บ่อย ส่วน ภา นั้น ต้องไป สวนทุกๆๆวัน ครับ เพราะว่าเค้าไม่ค่อยชอบอยู่บ้านมั้ง อิอิอิ เวลาที่ กรณ์ ปัยถึงบ้าน ภา ภา ก็ จะมายืนรอ ที่หน้าบ้านเสมอครับเกือบทุกครั้งนะ เค้าสองคนก็รักกันดีนะ แต่ว่า หลังจากที่ทางบ้านของนาย กรณ์ รู้เรื่องนะ ว่า ภา เป็นม้งที่ แบบว่าสองแซ่นี้ แต่งงานกันไม่ดั้ยนะ แต่ กรณ์ ก็ไม่เคยจะบอกหั้ย ภา รู้เรื่องเลยและแถม กรณ์ นะ นับถือ คริสต์ ส่วน ภา นับถือ พุธ ของชาวม้งนะ แต่แค่เรื่องศาสนานะไม่ชั้ยปัญหาอยู่แล้วน้อ (เพื่อนๆๆว่าป่าว) ที่ผ่านมา กรณ์ ก็ค่อยแบ่งปันเรื่องราวของความเชื่อของ กรณ์ หั้ย ภา นะ แบบว่าค่อยๆซึมเข้าไปนะ และ ภา ก็ตอบรับอย่างดี นะ ฟังๆๆดูแล้วความรักของคู่นี้คงจะจบ ลงแบบ ดีนะ แต่ว่า ในความจิงแล้วต่างกันคนละขั้วเลย ครับ ภา บอก หั้ย กรณ์ เสมอเลยนะผมจำดั้ยดีว่า ภา บอกว่า ภา ไม่เคยยอมเปิดไฟเขียวหั้ยคนอื่นแม้แต่นิดเดียวเลยเพราะมี กรณ์ แล้ว (คนเราน้อถ้ามีคนรักเราจิงๆๆแบบนี้คงสุดยอดครับ) กรณ์ ก็รู้นะว่า ภา นะ รัก เค้า แต่เค้าไม่ค่อยจะสนใจสะเท่ารัยเลย สนใจก็แค่ตอนอยู่ไกล้ นะ, เวลาห่าง ความรู้สึกก็ห่าง แต่ว่า ภา สิ มันคงตลอดเวลาเลย น่าสงสาร ภา น้อ เพราะแค่ชีวิตก็ลำบากแล้ว แต่ยังไม่พออีกเพราะ ผู้ชายที่เค้าคิดว่าชั้ยและฝากความหวังวั้ยหั้ยทุกอย่าง กลับไม่ค่อยมองเห็นค่าของเค้าสักเท่าหรั่ยเลย และแล้ววันนั้นก็มาถึงครับเพื่อนๆๆ เจ้า กรณ์ มันเริมที่จะไม่สนจัยแบบจิงๆๆจังๆๆครับ เริ่มห่างครับและก็เริ่ม อ้างว่าไม่มีเวลา งานยุ้ง ทั้งๆๆที่ความจิงแล้วไม่เลยครับ แต่ กรณ์ แค่ อยาก เจอ คนใหม่ นะ และปล่อยหั้ย อีกคน ต้องรอ โดยไม่รู้ว่า รอเพื่อ อะรัย ?
หลังๆๆมาก็ก็เริ่มตีตัวห่างครั้งล่าสุดก็นัดกันว่าจะไปฉลอง count down ด้วยกันที่บ้านของ กรณ์ ครับ แต่ กรณ์ กลับหนีไปเที่ยวเชียงหมัย กับคนอื่นสะงั้น เพื่อนของผมเล่าหั้ยฝังว่า ภา ไม่ออกไปเล่นงานปีใหม่ม้งและไม่ยอมไป count down กับเพื่อนๆๆเลย ภา ไม่ร่าเริงเหมือนคนเก่าเลย (เพราะครัยคนหนึ่ง) ชั้งน่าเศร้านะครับเพื่อนๆๆๆ แต่ว่าผมก็ไม่เคยสำนึกเลยนะครับ การที่เราจะจาก ครัยสะคนหนึ่งปัยนั้น จงบอกเค้า ตรงๆๆ จะดีกว่า ครับ เพราะคนรอ แถบ ขาดใจ อยู่แล้ว ผมไม่เคยคิดเลยครับว่า หลังจาก หยี แล้ว ผม จะไปทำหั้ย ภา ต้อง ช้ำใจ หนักกว่านี้อีก บางครั้งผมก็อยากหั้ยความเจ็บนั้นมาอยู่ที่ผมนะ แต่ว่า เพราะเค้ารักเรา เค้าเลย ยอมเป็น คน เจ็บ ส่วนเรากลับไม่เคย รู้ร้อน รู้หนาว เลย ห้า ปี ที่ คบ กันมา ผมไม่เคยเสียดายครับแต่แค่รู้สึกผิด ผิดที่ไม่เคย บอกเทอร์ตรงๆๆ ถ้าเทอร์อ่าน เรื่องนี้อยู่ ผมก็ขอหั้ยเค้าคนนั้นดูแลเทอร์ดีดีนะ และขอหั้ยเค้าเป็นที่พักพิงที่มั้นคงหั้ยเทอร์ตลอดปัยนะ ส่วนผมคนนี้ จะ ไปตามทางของมันเอง กว่าจะรู้ว่ารักครัย มันก็สายไปแล้ว’”………………….
ครั้งนั้นที่ผมหนีคุณไปเชียงใหม่ผม ขอโทษนะ เพราะความจิงแล้วผมแค่ไม่อยาก จะทำร้ายคุณต่อไปเฉยๆๆนะ ผมกลัวมากเลยนะ ทุกครั้งที่รู้ตัวว่าทำทำหั้ยคุณ เจ็บ ผมเองก็เจ็บ นะ ผมแค่ไม่เคยบอกหั้ยครัยนะ ขอหั้ยรัก กับ คน นั้น นานนานนาน นะ
ผมยังเก็บเสื้อ ตัวนี้ วั้ยกับผมเสมอนะ และจะไม่มีวันทิ้งมันไป อีกตัวก็ ขอหั้ยคุณ ดูแล มันดีดี ละ ภา
ข้อความเหล่านี้ผู้เขียนไม่ ดั้ยมีเจตนาที่จะพากพิงถึงไคร แค่อยากแบ่งปันความรู้สึกดีดีดี ของผู้เขียนเฉยๆๆนะ ครับ ………………………..ปลี ณ๊ จ้งลู่
